وصال

برای آدم خجالتی ای مثل من سخترین پروژه عکاسی، پرتره محیطی بود؛ وقتی داشتم از بازار روز بیرون می آمدم دیدمش. چهره آرام و دلنشینی داشت .این پا و اون پا کردم که آیا سوژه امروزم او باشد یا نه؟ سرش خلوت بود و بهانه خرید واکس مشکی سری به او زدم. از زیر عینک های کائوچویی نگاهی به من کرد و دانه های تسبیح را تند تر چرخاند‌. من من کردم و بالاخره اجازه عکاسی را از او گرفتم، دستپاچه قاب را تنظیم کردم. سوژه را روی خطوط طلایی قرار دادم و شاتر را فشار دادم.

پول واکس را که به او دادم خندید و گفت:« این روزا پشه هم پر نمیزنه، عید اومد همه چی نو نوار شده، همه‌ی کفش ها نو شده، کفشی نیس تا بدوزمش یا واکس بزنمش!»

#به_قلم_خودم 

#تولیدی

#یک_عکس_یک_جمله