وصال

کلاه بردار

28 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
تا اذان مغرب حدود دو ساعت مانده بود، سیب زمینی های حلقه ای ته دیگ ماکارونی را درون روغن داغ انداختم تا یک ورشان طلایی شود. ماکارونی هارو آبکش کردم و ریختم توی قابلمه، مشغول مخلوط کردنشان با سس بودم که گوشی ام زنگ‌ خورد، اعتنا نکردم، کدبانوهایش میدانند… بیشتر »

ذکر شیرین

28 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
  به جا آوردن همه اعمال شب های قدر برای منی که تازه به سن تکلیف رسیده بودم یک مقدار بیش تر از توانم بود. مسجد محل ما کوچک بود و اکثر خانم ها از همان روز اول ماه رمضان برای خودشان جا قُرُق کرده بود، افطار را خورده نخورده چادر صورتی که ربان سفیدی داشت را… بیشتر »

مرد غیرت دارد! 

28 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
چشمانش را ریز کرده بود به صفحه گوشی،سفیدی چشمانش به قرمزی میزد. آن تیله های مشکی محصور میان مژه های کوتاه چیزی را در صفحه گوشی دنبال می‌کرد! رگ گردنش متورم شده بود. صدای نفس کشیدن‌های حرصی اش داشت مرا میترساند. همیشه آرام و با متانت برخورد می‌کرد و توقع… بیشتر »

الهی...

16 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
خدایا قرض هر بدهکاری را ادا کن 🥺     #ادعیه #ماه_رمضان  #تولیدییدی بیشتر »

یا رب یا رب

16 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
یارب یارب    تماس را که وصل کردم با صدای بغض آلود طیبه رو به رو شدم. باورم نمیشد این همان دختری بود که تا دیروز عصر اتاق کوچک کنج حیاطمان را روی سرش گذاشته بود، و موقع خندیدن آن چال روی گونه اش گودتر میشد. وسط فین فین هایش فهمیدم که باید خودم را به او… بیشتر »

نان نذری

16 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
  از مادربزرگش به مادربزرگم و از مادربزرگم به مادرم ارث رسیده است؛ شب بیست و یکم رمضان بساط تنور و پخت نان را مهیا میکردند، خمیر هارا چانه میکردند و به دل داغ تنور می سپردند. نمیدانم چون به نیت مولا بود خوشمزه بود یا چون با اشک پخته میشد؟ یا شاید هم چون… بیشتر »

تولد ۲۳ سالگی

16 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
تولد23 سالگی    درست 23 سال پیش بود؛ با گریه چشم به جهان باز کرد، دست به دستش کردند و اورا سپردند به آغوشی امن. پدرش در گوش راستش آرام نجوا کرد:« اشهدان علی ولی الله». یاد گرفته بود در هر بار زمین خوردن بگوید:« یاعلی» و زندگی او عجیب با نام آقایی عجین… بیشتر »

نو شدن

16 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
برای آدم خجالتی ای مثل من سخترین پروژه عکاسی، پرتره محیطی بود؛ وقتی داشتم از بازار روز بیرون می آمدم دیدمش. چهره آرام و دلنشینی داشت .این پا و اون پا کردم که آیا سوژه امروزم او باشد یا نه؟ سرش خلوت بود و بهانه خرید واکس مشکی سری به او زدم. از زیر عینک… بیشتر »

ضریح کجاست؟

16 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
نمی‌دانستم وسط دعای عهد صبح جمعه، بخندم یا گریه کنم؛ وقتی روی شانه ام زد و التماس دعا داشت و بعد پرسید:« خانم جان هرچی گشتم ضریحو پیدا نکردم، ضریح کجایه؟»     #یک_عکس_یک_جمله  #تولیدی #به_قلم_خودم #کوتاه_نوشت بیشتر »

به یاد تو❤️

06 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
به یاد تو❤️
وقتی دخترکم با صدای رعد، هراسان خودش را در آسمان آغوشم رها کرد. وقتی تن نحیفش تب داشت و من نوش دارویی نداشتم تا با تلخی‌اش، شیرین کنم این روزهایمان را؛ به یادت بودم. به یاد تو و مادرانه هایت! مرد خانه‌ام نبود و نبودش دلهره را در جانم دوانده بود. میدانم… بیشتر »

تقارن نوروز و ماه رمضان

06 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
تقارن نوروز و ماه رمضان
صداهای ممتد مادرم در گوشم می پیچید که می گفت:« بلند شو، سحری دیر میشود! آخر دختر چرا سحری آماده نکردی ؟» مژه هایم را از هم باز کردم ،نور لامپ چشم هایم را میزد، دستم را سایه بان چشمهایم کردم و کورمال کورمال دستم را روی زمین کشیدم تا عینکم را پیدا کنم ،… بیشتر »

به یاد تو ❤️

03 فروردین 1403 توسط پرستوی مهاجر
وقتی دخترکم با صدای رعد، هراسان خودش را در آسمان آغوشم رها کرد. وقتی تن نحیفش تب داشت و من نوش دارویی نداشتم تا با تلخی‌اش، شیرین کنم این روزهایمان را؛ به یادت بودم. به یاد تو و مادرانه هایت! مرد خانه‌ام نبود و نبودش دلهره را در جانم دوانده بود. میدانم… بیشتر »